- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: ΣΥΝΤΑΓΕΣ
Σαλάτα με ψητά παντζάρια, μαριναρισμένα μανιτάρια και vinaigrette γιαουρτιού
ΑΠΟ ΤΟ ΛΕΥΤΕΡΗ ΛΑΖΑΡΟΥ
Χρόνος προετοιμασίας: 60 λεπτά
Για 4 Άτομα
ΥΛΙΚΑ:
1 κιλό παντζάρια
500 γρ. μανιτάρια portobello
100 γρ. καρύδια σπασμένα
200 ml ξύδι από λευκό κρασί
60 γρ. ζάχαρη
ελαιόλαδο
1 κλαδάκι δενδρολίβανο
500 γρ. ανάμεικτα φρέσκα σαλατικά, όπως ρόκα, μαρούλι γαλλικό, λόλα, κινέζικο λάχανο, φύλλα σπανάκι (πλυμένα)
Αλάτι, πιπέρι
Για τη vinaigrette:
30 ml ελαιόλαδο
30 ml ξύδι από λευκό κρασί
2 τμχ. τομάτες
2 σκελίδες σκόρδο
300 γρ. γιαούρτι
Αλάτι, πιπέρι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Πλένουμε τα παντζάρια, τα στεγνώνουμε, τα περιχύνουμε με λίγο ελαιόλαδο και τα πασπαλίζουμε με αλάτι. Τα τυλίγουμε ένα ένα με αλουμινόχαρτο και τα ψήνουμε στο φούρνο στους 190 βαθμούς C, μέχρι να μαλακώσουν, περίπου 45 λεπτά. Αφού κρυώσουν λίγο, καθαρίζουμε τη φλούδα και τα κόβουμε κυδωνάτα στα 6, ή στα 8 ανάλογα το μέγεθος.
Καθαρίζουμε και κόβουμε τα μανιτάρια σε λεπτές φέτες και τα βάζουμε σ' ένα μπολ. Βάζουμε το ξύδι με τη ζάχαρη, 100 μλ νερό, το δεντρολίβανο και 2 καλές πρέζες αλάτι, σ' ένα κατσαρολάκι, σε δυνατή φωτιά. Αφού πάρει μια βράση, περιχύνουμε τα μανιτάρια και τυλίγουμε το μπολ με μεμβράνη. Αφήνουμε να μαριναριστούν για τουλάχιστον 1 ώρα και στραγγίζουμε.
Για τη vinaigrette:
Βάζουμε τις τομάτες, κομμένες στα 4 και τα σκόρδα σ' ένα ταψάκι. Πασπαλίζουμε με λίγο αλάτι, πιπέρι και ζάχαρη. Περιχύνουμε με 3 κ.σ. ελαιόλαδο και 2/3 φλυτζανιού νερό και βάζουμε στο φούρνο που ψήνουμε τα παντζάρια για 15 λεπτά. Περνάμε τις ψημένες τομάτες, μαζί με τα σκόρδα και τα υγρά τους από το multi και στραγγίζουμε το ζουμί.
Αφού κρυώσει, ενσωματώνουμε το ζουμί και τα υπόλοιπα υλικά στο γιαούρτι, με τη βοήθεια ενός αυγοδάρτη.
Αναμειγνύουμε όλα τα υλικά με λίγο απ' τη σάλτσα, μοιράζουμε σε πιάτα, περιχύνουμε με την υπόλοιπη vinaigrette και λίγο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και πασπαλίζουμε με τα καρύδια.
πηγή: news.gr
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: ΣΥΝΤΑΓΕΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΧΑΛΗ ΝΟΥΡΛΟΓΛΟΥ
Χρόνος προετοιμασίας: 10΄
Χρόνος παρασκευής: 20΄
Υλικά
2 φύλλα κρούστας
2 κ. σ. Ελαιόλαδο
1 φλυντζάνι κριθαράκι καμπονάρα

Εκτέλεση
1. Αλείφουμε τα φύλλα με το ελαιόλαδο. Τοποθετούμε το κριθαράκι καμπρονάρα και τυλίγουμε σε φάκελο.
2 Ψήνουμε για 15΄σε προθερμασμένο φούρνο στους 220 βαθμούς.
3. Σερβίρεται ζεστό.
πηγή: news.gr
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: ΣΥΝΤΑΓΕΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΝΟΥΡΛΟΓΛΟΥ
Χρόνος προετοιμασίας: 15΄
Χρόνος παρασκευής: 1 ώρα
Υλικά
8 κ.σ. αλεύρι
4 κ.σ. βούτυρο αγελαδινό
1 λίτρο πατατόσουπα
2 αυγά
250 γρ. γραβιέρα τριμμένη
Αλάτι πιπέρι
250 γρ. φύλλο κρούστας
Ελαιόλαδο
Εκτέλεση
Σε μια κατσαρόλα λιώνουμε το βούτυρο και προσθέτουμε το αλεύρι να σοταριστεί. Ανακατεύοντας συνέχεια, ρίχνουμε τη πατατόσουπα. Μόλις πήξει αποσύρουμε από τη φωτιά. Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά. Τα ρίχνουμε στο μείγμα της πατατόσουπας καθώς και τη τριμμένη γραβιέρα, ανακατεύοντας.
Απλώνουμε ένα φύλλο κρούστας το λαδώνουμε με ένα πινέλο και τοποθετούμε από πάνω άλλο ένα φύλλο το οποίο λαδώνουμε επίσης.
Σκορπίζουμε τη γέμιση και τυλίγουμε σε κύλινδρο. Στο τέλος στρίβουμε τον κύλινδρο και τοποθετούμε κυκλικά σε ταψί (από την άκρη προς τη μέση) που έχουμε αλείψει με ελαιόλαδο.
Συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα φύλλα και γέμιση, αλείφοντας στο τέλος με ελαιόλαδο.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 45΄.
πηγή: news.gr
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: ΣΥΝΤΑΓΕΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΝΟΥΡΛΟΓΛΟΥ
Χρόνος προετοιμασίας: 15΄
Χρόνος παρασκευής: 1 ώρα
Υλικά
3 μήλα καθαρισμένα και κομμένα ροδέλες
125 γρ. βούτυρο αγελαδινό λιωμένο
200 γρ. ζάχαρη
1 κγ. Κανέλα
½ κγ. Γαρύφαλλο
50 γρ.καρύδια
50 γρ. σταφίδες
3 αυγά
150 γρ. ζάχαρη
250 γρ. αλεύρι
1 σφηνάκι κονιάκ
1 βανίλια

Διαδικασία
• Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
• Σε ένα ταψί βάζουμε το βούτυρο και από πάνω ρίχνουμε τη ζάχαρη το μισό κανελογαρύφαλλο.
• Στη συνέχεια στρώνουμε τις ροδέλες από τα μήλα. Στα κενά τοποθετούμε τα καρύδια και τις σταφίδες. Πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο κανελογαφύφαλλο.
• Κτυπάμε στο μίξερ τα αυγά, τη ζάχαρη, το αλεύρι, το κονιάκ και τη βανίλια μέχρι να έχουμε ένα αφράτο χυλό.
• Το ρίχνουμε πάνω από τα μήλα και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 1 ώρα.
• Μόλις ψηθεί αναποδογυρίζουμε όπως είναι ζεστό σε πιατέλα και σερβίρουμε.
πηγή: news.gr
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: ΣΥΝΤΑΓΕΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΝΟΥΡΛΟΓΛΟΥ
Χρόνος προετοιμασίας: 10΄
Χρόνος παρασκευής: 10΄
Υλικά
1 λιαστή ντομάτα
Άνιθο ψιλοκομμένο
Σκόρδο
50 γρ. κάσιους
100 γρ. Γραβιέρα (ή άλλο τυρί της
200 ml Ελαιόλαδο
Ξύδι
Αλάτι
πιπέρι

Εκτέλεση
1. Τοποθετείστε όλα τα υλικά στο μούλτι εκτός από το ελαιόλαδο. Χτυπήστε ώσπου να γίνουν πολτός.
2. Προσθέστε το ελαιόλαδο και ξαναχτυπήστε μέχρι να γίνει μια λεία σάλτσα.
3. Τοποθετήστε το πέστο σε γυάλινο βάζο και διατηρήστε το στο ψυγείο.
4. Συνοδεύει άριστα ωμά ή βραστά λαχανικά, αλλά και ζυμαρικά.
Από το news.gr
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: ΣΥΝΤΑΓΕΣ
Είναι γνωστό κι επιστημονικώς αποδεδειγμένο εδώ και πάνω από εκατό χρόνια, ότι η ανθρώπινη γλώσσα μιλάει... γιαπωνέζικα! Για την ακρίβεια, ακόμη κι η γλώσσα κάθε νεογέννητου βρέφους γνωρίζει μια Ιαπωνική λέξη. Umami, που στα ελληνικά προφέρεται ουμάμι κι όχι ουνάγκι, γνωστό από τη δημοφιλή σειρά “Τα φιλαράκια”. Στα 1908 λοιπόν, ένας Ιάπωνας επιστήμονας, του οποίου το όνομα είναι πιο δύσκολο να θυμηθείς από την ανακάλυψη του, υποστήριξε με αδιάσειστα επιχειρήματα ότι οι γευστικοί μας κάλυκες αναγνωρίζουν εκτός από τις τέσσερις γνωστές γεύσεις (αλμυρό, γλυκό, πικρό και ξινό) και μια πέμπτη, που την ονόμασε στη μητρική του γλώσσα ως umami, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “το νόστιμο”.
Φυσικά χρειάστηκε να φτάσουμε κάπου στο 2000, οπότε κι οι σύγχρονοι επιστήμονες, με την αρωγή της υψηλής τεχνολογίας, κατάφεραν να απομονώσουν τις χημικές ενώσεις αυτού που τελικά δεν είναι τυχαίο ότι προτιμούμε να αποκαλούμε umami κι όχι γλουταμινικό νάτριο, ξεχνώντας συνειδητά πόσο δύσκολο είναι να θυμόμαστε τη Χημεία του Λυκείου μερικά χρόνια (οκ κάμποσα) μετά την αποφοίτηση μας. Κατάφεραν δε, να το αναπαράγουν στο εργαστήριο, δίνοντας του έναν αριθμό στη γνωστή σε όλους μας “μαύρη λίστα”... Ε-621! Έτσι, αν κάποιο βιομηχανικό σνακ, σας έχει κάνει να αναζητάτε την ανάλογη ομάδα απεξάρτησης από δαύτο, στοιχηματίζω ότι στα συστατικά του περιλαμβάνεται και το χημικό ισοδύναμο του umami! (είδατε που αρχίσατε να το προτιμάτε από τους ακαταλαβίστικους όρους όπως αμινοξέα κλπ;)
Και μην νομίσετε ότι επειδή μας ακούγεται τόσο ξένο, πάει να πει ότι το έχουν γευθεί μόνο όσοι έχουν επισκεφτεί ένα sushi bar η κάποτε μπήκαν από περιέργεια στον πειρασμό να παραγγείλουν από τον πιο ατσαλάκωτο τιμοκατάλογοπου βρήκαν στον πάτο του συρταριού με τα delivery! Φυσικά κι όχι τεχνητά ενισχυτικά γεύσης χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες από αρχαιοτάτων χρόνων. Για να νοστιμεύσουν το άγευστο διαιτολόγιο τους, που ως επί το πλείστον αποτελείτο από όσπρια, δημητριακά και λαχανικά) τους προσέθεταν το διάσημο γάρο, τη fish sauce των προγόνων μας! Αυτό το άρτυμα, που η λατρεμένη μου Αγλαΐα Κρεμέζη εύστοχα αποκαλεί την “κέτσαπ των αρχαίων” ήταν ένας σίγουρα δύσοσμος ζωμός που προέκυπτε από τη ζύμωση ανάμεσα σε εντόσθια ψαριών, αλάτι και μυρωδικά, που άφηναν να “σαπίσουν” μέσα σε πυθάρια στον ήλιο, για 2-3 μήνες μέχρι να προκύψει μια γευστική “βόμβα” μεγάτονων. Κι αν νομίσετε πως ήταν τρελοί για να καταναλώνουν κάτι τέτοιο, πώς νομίζετε ότι φτιάχνεται η πασίγνωστη πηγή umami και κατά πολύ μεταγενέστερη γούστερ σως;
Κι ερχόμαστε στο προκείμενο... οι πιο δημοφιλείς τροφές οφείλουν τα γευστικά τους θέλγητρα στη συμπυκνωμένη περιεκτικότητα τους σε umami. Tα “ώριμα” τυριά κι η βασίλισσα αυτών παρμεζάνα, τα πάστα ψάρια κι αμφιλεγόμενη αντσούγια, που δεν το ξέρετε άλλα είναι καλά κρυμμένη πίσω από διάσημες συνταγές (ο Jamie Oliver πάντα ξεκινά κάθε μεσογειακή σάλτσα τομάτας σοτάροντας μαζί με τα κρεμμύδια και 2-3 φιλετάκια της). Τα μανιτάρια όπως η τρούφα κι ειδικά τα αποξηραμένα πορτσίνι κατάφεραν να αναδείξουν σε σήμα κατατεθέν της Ιταλικής κουζίνας το κατά τα άλλα ευτελές ριζότο (ένα ρύζι λαπάς θα ήταν χωρίς αυτά) και η απίστευτη γευστική ηδονή ενός καπνιστού μπέικον είναι που κάνει τους Αμερικάνους να είναι πρώτοι παγκοσμίως στην κατανάλωση του, τρώγοντας το ακόμη και καραμελωμένο με επικάλυψη σοκολάτας! Το οστρακοειδή κι οι γαρίδες, ο τόνος και η σόγια σος είναι που έχουν κάνει την Ιαπωνική κουζίνα να κατακτά ολοένα και περισσότερους λάτρεις. Η καραμελοποίηση που συμβαίνει κατά το ψήσιμο του κρέατος στην επιφάνεια πχ ενός μπιφτεκιού και ειδικά οι τηγανίτες πατάτες είναι που έκαναν το fast food τον απόλυτο τρόπο εστίασης σε λιγότερο από μισό αιώνα. Τέλος, δε νομίζω ότι χρειάζεται να επαναληφθώ, λέγοντας από τι πλημμυρίζει η κριτσανιστή πέτσα του οβελία και τα καλοψημένα αντεράκια στο πασχαλινό κοκορέτσι!
Γιαυτό σας λέω πως είναι καιρός να αντιληφθείτε πως η μαγειρική είναι Χημεία κι οφείλετε να ξεσκονίσετε τα παλιά σας μαθητικά βιβλία, προκείμενου να προφέρετε στον εαυτό σας και στους αγαπημένους σας πιο γευστικά πιάτα. Πέραν από τα αστεία όμως, αρκεί άπλα μια μικρή ερευνά στο διαδίκτυο, για να ξεκινήσετε ένα γευστικό ταξίδι που θα σας οδηγήσει με μικρές προσθήκες απλών άλλα παραμελημένων υλικών και βελτιωμένων μαγειρικών μεθόδων σε πιάτα πρωτόγνωρης νοστιμιάς!
Σαλάτα του Καίσαρα (Caesar salad)
• τραγάνα φύλλα μαρουλιού (μας είναι αδιάφορα τα εξωτερικά και σκληρά φύλλα, προτιμήστε τα φωτεινά πράσινα και τις “καρδιές” του μαρουλιού)
• μερικά φιλεταρισμένα μπουτάκια από κοτόπουλο (το στήθος είναι άνοστο μπροστά τους)
• μπαχαρικά της αρεσκείας σας για το κοτόπουλο (εγώ προτιμώ ένα έτοιμο μείγμα που βρίσκω στα ΑΒ, το λεμονοπίπερο, που θα απογειώσει το κρέας σας)
• μερικές φέτες από το καλύτερο χωριάτικο ψωμί που θα βρείτε στο φούρνο τις γειτονιάς σας (μια τσιαπάτα θα ήταν καλή επιλογή άλλα ένα καρβελάκι ζυμωτό με προζύμι καλύτερη)
• νιφάδες παρμεζάνας για το γαρνίρισμα
Για τη σως
• 2-3 φιλέτα αντσούγιας η ένα κοφτό κουταλάκι πάστα αντσούγιας. Είναι το μοναδικό σωληνάριο οδοντόπαστας που θα βρείτε στα ψυγεία και που τόσα χρόνια δεν είχατε ποτέ αναρωτηθεί τι δουλειά έχει εκεί!
• 1 μικρή σκελίδα λιωμένο σκόρδο (όσο κι αν σας αρέσει μην βάλετε παραπάνω γιατί θα υπερνικήσει κάθε άλλη γεύση)
• μια χούφτα φρεσκοτριμμένη παρμεζάνα (και μη διανοηθείτε να πάρετε αυτή στο σακουλάκι γιατί έχετε χάσει κάθε πιθανότητα να απογειώσετε το umami της συνταγής)
• 1-2 κουταλιές χυμό λεμονιού (αν προτιμάτε το ξύδι φροντίστε να είναι από λευκό κρασί)
• μια πρέζα σκόνη Αγγλικής μουστάρδας (η ένα κουταλάκι μουστάρδα Ντιζόν)
• μερικές σταγόνες γούστερ σως (και ναι, κύριο συστατικό της είναι οι αντσούγιες)
• 4-5 κουταλιές ελαιόλαδο (και μην ακούσω ότι είναι βαρύ στη γεύση)
• μισή κούπα μαγιονέζα (αφού είμαι διαλλακτικός και δε σας λέω να τη φτιάξετε από την αρχή, μιας και θα είχατε αντίρρηση για τον ωμό κρόκο αυγού, φροντίστε τουλάχιστον να μην πάρετε κάποια φτηνή “ιδιωτικής ετικέτας”)
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι
• αλάτι με σύνεση στο τέλος (διότι έχουμε πολλά αλμυρά συστατικά)
1. Ξεκινήστε με το κοτόπουλο. Αλείψτε τα φιλεταρισμένα μπουτάκια με ελαιόλαδο, πασπαλίστε τα με το λεμονοπίπερο (η με τα μπαχαρικά της αρεσκείας σας) και απλώστε τα πάνω σε καλά ζεσταμένο μαντέμι, γυρίζοντας τα μόνο μια φορά. Μερικά λεπτά από κάθε πλευρά είναι αρκετά!
2. Μόλις τελειώσετε με το κοτόπουλο., βγάλτε το σε ένα πιατάκι, και ακουμπήστε στο μαντέμι σας τις σχετικά λεπτές φέτες από το ψωμί, μέχρι να ξεροψηθούν και να πάρουν όλη τη γεύση που έχει μείνει στον πάτο του.
3. Πλύντε καλά τα καλοδιαλεγμένα φύλλα του μαρουλιού και αφήστε τα να στεγνώσουν απόλυτα, ειδάλλως δε θα “κάτσει” καλά επάνω τους η σως! Η αγορά ενός περιστρεφόμενου στεγνωτηρίου λαχανικών δε θα επιβαρύνει το πορτοφόλι σας και πιστέψτε με η “απόσβεση” θα είναι άμεση!
4. Κόψτε τα φύλλα με τα χέρια σας σε χοντρούτσικα κομμάτια. Ποτέ μην τα ψιλοκόβετε με το μαχαίρι γιατί οξειδώνονται τα συστατικά του.
5. Σε ένα μούλτι βάλτε όλα τα υλικά της σως και “χτυπήστε” τα για 5 δευτερόλεπτα! (δε φτιάχνουμε milk shake, απλή κι εύκολη ανάμειξη θέλουμε να επιτύχουμε)
6. Σε ένα βαθύ μπωλ βάζουμε το μαρούλι, το κοτόπουλο σε στενές λωρίδες και τα χωριάτικα κρουτόν μας σε κύβους, περιχύνουμε τη σως κι ανακατεύουμε απαλά με τα χέρια μας μέχρι να “ντύσουμε” όλα τα υλικά (γιαυτό άλλωστε τη μέθοδο αυτή την αποκαλούν οι Άγγλοι dressing)
7. Σερβίρουμε σε ένα πιάτο και προσθέτουμε από πάνω ακόμη λίγη παρμεζάνα σε νιφάδες.
8. Καλή επιτυχία (για σχόλια, παρατηρήσεις και συμβουλές αναζητήστε τον Γαστροναύτη στο facebook).
O Γαστροναύτης
Παναγιώτης Παπανικολόπουλος
